Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς στην ανατροφή του παιδιού: μια πολύτιμη σχέση

Στη σύγχρονη οικογένεια, οι παππούδες συχνά παίζουν έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην καθημερινότητα των παιδιών. Άλλοτε βοηθούν πρακτικά και άλλοτε συναισθηματικά, όμως σχεδόν πάντα αποτελούν ένα σταθερό σημείο αγάπης και ασφάλειας. Πώς μπορεί αυτή η σχέση να λειτουργήσει προς όφελος όλων;

Οι παππούδες προσφέρουν κάτι μοναδικό: χρόνο, υπομονή και εμπειρία ζωής. Μέσα από τις ιστορίες, τις συνήθειες και τη φροντίδα τους, μεταδίδουν στο παιδί οικογενειακές αξίες και αίσθηση συνέχειας. Για πολλά παιδιά, το σπίτι των παππούδων είναι συνδεδεμένο με ζεστασιά, αποδοχή και ανεμελιά.

Παράλληλα, η βοήθειά τους μπορεί να αποδειχθεί ανεκτίμητη για τους γονείς, ειδικά σε περιόδους έντονων υποχρεώσεων. Η στήριξη αυτή μειώνει το άγχος και ενισχύει την οικογενειακή συνοχή.

Γονείς που δουλεύουν πολλές ώρες

Για να είναι η συμβολή των παππούδων πραγματικά θετική, χρειάζεται καλή επικοινωνία. Οι γονείς έχουν τον βασικό ρόλο στην ανατροφή και είναι σημαντικό αυτό να γίνεται σεβαστό. Ξεκάθαρα όρια, συζήτηση και αμοιβαία κατανόηση βοηθούν να αποφευχθούν παρεξηγήσεις, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για θέματα όπως η πειθαρχία ή οι καθημερινές συνήθειες.

Τα υπέρ και τα κατά της φύλαξης των παιδιών από τους παππούδες.

Όταν οι παππούδες και οι γονείς λειτουργούν ως ομάδα, το παιδί κερδίζει το περισσότερο. Νιώθει ασφάλεια, σταθερότητα και βλέπει στην πράξη τι σημαίνει συνεργασία και σεβασμός. Η αγάπη δεν μειώνεται όταν μοιράζεται· αντίθετα, πολλαπλασιάζεται.

Η σχέση παππούδων–εγγονιών είναι ένα δώρο και για τις δύο πλευρές. Με λίγη κατανόηση και καλή διάθεση, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν δεσμό που θα συνοδεύει το παιδί σε όλη του τη ζωή, γεμάτο αναμνήσεις, σοφία και άνευ όρων αγάπη.

Επιμέλεια:

Λάλου Σπυριδούλα Μαρία

Εκπαιδευτικός

Follow & Like: Teacher's Blog

3 χριστουγεννιάτικες δραστηριότητες που καλλιεργούν δεξιότητες ζωής

Τα Χριστούγεννα είναι κάτι παραπάνω από δώρα και στολισμούς. Είναι χρόνος μαζί. Και μέσα σε αυτή τη χαλαρή, γιορτινή ατμόσφαιρα, τα παιδιά μαθαίνουν ίσως τα πιο σημαντικά μαθήματα ζωής, χωρίς καν να το καταλάβουν.  

Τρεις απλές δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν αφορμή για ουσιαστική μάθηση:

1. Μαγειρεύουμε μαζί

Είτε πρόκειται για κουλουράκια είτε για το γιορτινό τραπέζι, η κουζίνα γίνεται χώρος μάθησης.
Τα παιδιά εξασκούν:

• συνεργασία και υπομονή
• βασικές μαθηματικές έννοιες (ποσότητες, χρόνος)
• υπευθυνότητα και αυτοπεποίθηση

Κυρίως όμως, νιώθουν ότι ανήκουν.

2. Γράφουμε ευχές και μικρά μηνύματα

Μια κάρτα, ένα σημείωμα ή μια ευχή στο δέντρο.
Μέσα από αυτό καλλιεργούνται:

• η έκφραση συναισθημάτων
• η ενσυναίσθηση
• η επικοινωνία

Ρωτήστε το παιδί: «Σε ποιον θέλεις να γράψεις και γιατί;»

4+1 Πράγματα που δυσκολεύουν τα παιδιά με αυτισμό τα Χριστούγεννα & πώς να τα βοηθήσετε

3. Μαθαίνουμε να δίνουμε

Ένα παιχνίδι που δεν χρησιμοποιείται πια, μια πράξη προσφοράς, μια συζήτηση για όσους έχουν λιγότερα.
Τα παιδιά μαθαίνουν:

• ευγνωμοσύνη
• κοινωνική ευαισθησία
• αξίες που τα συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή

Τα Χριστούγεννα δεν χρειάζονται να είναι τέλεια. Χρειάζονται να είναι αληθινά.
Και αυτές οι μικρές στιγμές είναι συχνά εκείνες που μένουν για πάντα.

Εσείς ποια μικρή χριστουγεννιάτικη στιγμή θέλετε να θυμάται το παιδί σας όταν μεγαλώσει;

Χριστουγεννιάτικη κατασκευή με 3 υλικά! ⛄️

Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα Μαρία

Follow & Like: Teacher's Blog

ΔΕΠ-Υ και μαθησιακές δυσκολίες στο δημοτικό: Πώς διαφέρουν, πώς συνδέονται και ποιες παρεμβάσεις βοηθούν

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει τη συγκέντρωση, τον έλεγχο παρορμήσεων και τη ρύθμιση της συμπεριφοράς. Αν και η ΔΕΠ-Υ δεν αποτελεί μαθησιακή δυσκολία, εμφανίζεται συχνά μαζί με αυτές, δημιουργώντας μια πιο σύνθετη εικόνα στη σχολική καθημερινότητα του παιδιού. 

Ποια είναι η διαφορά;

Οι μαθησιακές δυσκολίες, όπως η δυσλεξία, η δυσορθογραφία ή η δυσαριθμησία, αφορούν κυρίως την επεξεργασία της πληροφορίας και την απόδοση σε συγκεκριμένες δεξιότητες (ανάγνωση, γραφή, μαθηματικά).
Αντίθετα, η ΔΕΠ-Υ σχετίζεται με τη λειτουργία της προσοχής, την οργάνωση, τον αυτοέλεγχο και τη διατήρηση της προσπάθειας.

Έτσι, ένα παιδί με μαθησιακή δυσκολία μπορεί να έχει καλή συγκέντρωση αλλά να δυσκολεύεται στην ανάγνωση, ενώ ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ μπορεί να διαβάζει σωστά αλλά να μην ολοκληρώνει τις εργασίες του λόγω διάσπασης προσοχής.

Πώς συνδέονται;

Παρότι διαφέρουν, οι δύο καταστάσεις συχνά συνυπάρχουν. Η δυσκολία στη συγκέντρωση μπορεί να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την εκμάθηση βασικών δεξιοτήτων, ενώ οι σχολικές αποτυχίες μπορεί να ενισχύουν το άγχος και την αποσπαστικότητα.
Γι’ αυτό τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ έχουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν και μαθησιακές δυσκολίες και χρειάζονται μια ολιστική προσέγγιση αξιολόγησης και υποστήριξης.

Ποιες παρεμβάσεις βοηθούν πραγματικά;

·       Δομημένο περιβάλλον μάθησης

·       Σύντομες, διαδοχικές εργασίες
Διαφοροποιημένη διδασκαλία

·       Ενίσχυση λειτουργικών δεξιοτήτων

·       Στενή συνεργασία εκπαιδευτικών – γονέων – ειδικών

·       Ψυχοεκπαίδευση και θετική ενίσχυση

Δες επίσης: ΔΕΠ-Υ & Μελέτη στο σπίτι: 3 Βήματα που όντως βοηθάνε!

Η ΔΕΠ-Υ και οι μαθησιακές δυσκολίες δεν είναι το ίδιο, αλλά συχνά αλληλεπιδρούν και ενισχύουν η μία την άλλη. Με έγκαιρη αναγνώριση, σωστή υποστήριξη και κατάλληλες παρεμβάσεις, τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν δεξιότητες που θα τα βοηθήσουν να προοδεύσουν τόσο σχολικά όσο και συναισθηματικά.

Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα Μαρία

Εκπαιδευτικός

Follow & Like: Teacher's Blog

Τι δεν σου είπαν όταν γίνεσαι γονιός: μύθοι vs πραγματικότητα

Κανείς δεν σε προετοιμάζει πραγματικά για το ταξίδι της γονεϊκότητας. Όλοι έχουν κάτι να σου πουν, όλοι κάτι ξέρουν, όλοι δίνουν συμβουλές. Αλλά υπάρχουν πράγματα που τα μαθαίνεις μόνο όταν κρατήσεις το μωρό σου στην αγκαλιά σου και τότε η θεωρία συναντά την… πραγματικότητα.

Μύθος 1: «Η μητρότητα/πατρότητα έρχεται φυσικά.»

Πραγματικότητα: Τίποτα δεν έρχεται «αυτόματα». Μαθαίνεις κάθε μέρα. Άλλες φορές νιώθεις σίγουρος, άλλες φοράς ένα τεράστιο ερωτηματικό στο μέτωπο. Κι αυτό είναι απόλυτα ΟΚ.

Μύθος 2: «Αν αγαπάς το παιδί σου, δεν κουράζεσαι.»

Πραγματικότητα: Το αγαπάς, το λατρεύεις, θα έδινες τα πάντα…και ναι, κουράζεσαι. Και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είσαι καλός γονιός. Σημαίνει ότι είσαι άνθρωπος.

Μύθος 3: «Όλα αλλάζουν αλλάζοντας ένα πρόγραμμα.»

Πραγματικότητα: Τα παιδιά δεν έχουν manual. Κάθε μέρα είναι διαφορετική. Το πρόγραμμα βοηθά, αλλά δεν είναι το μαγικό ραβδί. Άλλες φορές δουλεύει τέλεια κι άλλες… απλά όχι.

Μύθος 4: «Οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα.»

Πραγματικότητα: Οι άλλοι δεν τα καταφέρνουν καλύτερα, απλώς δεν βλέπεις το παρασκήνιο. Και πίστεψέ με, όλοι έχουν τις ίδιες ανησυχίες, τα ίδια λάθη, τις ίδιες μικρές νίκες.

Μύθος 5: «Η ζωή σου σταματά.»

Πραγματικότητα: Δεν σταματά, ΑΛΛΑΖΕΙ. Και μέσα στην αλλαγή ανακαλύπτεις νέες πλευρές του εαυτού σου. Μικρές χαρές που δεν ήξερες ότι υπάρχουν. Και ναι, υπάρχουν και μέρες δύσκολες, αλλά είναι όλες κομμάτι της ίδιας μεγάλης ιστορίας.

Δεν υπάρχει τέλειος γονιός. Υπάρχει μόνο ένας γονιός που προσπαθεί κάθε μέρα  και αυτό αρκεί.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται τελειότητα· χρειάζονται εσένα, όπως είσαι.

Με αγάπη,

Σπυριδούλα

Μητρότητα και επιστροφή στην εργασία: ένα μικρό γράμμα για σένα

Αγαπημένη μου μαμά,

Ξέρω πώς νιώθεις. Εκείνο το σφίξιμο στο στήθος το πρωί, το βλέμμα του μωρού που σε κοιτάει σαν να σε ρωτά «πού πας;», «γιατί με αφήνεις;».  Η καρδιά σου θέλει να μείνει, μα ο κόσμος έξω σε περιμένει γεμάτος απαιτήσεις.

Μην νιώθεις ενοχές. Δεν εγκαταλείπεις … συνεχίζεις. Το μωρό σου δεν μετρά τις ώρες που λείπεις, αλλά τη ζεστασιά σου όταν επιστρέφεις. Η αγάπη δεν χάνεται∙ απλώς απλώνεται σε δύο κόσμους.

Κι όταν η μέρα σου στη δουλειά μοιάζει ατελείωτη, θυμήσου αυτά τα μικρά μυστικά που ίσως σε βοηθήσουν:

• Κράτα μια μικρή επαφή μέσα στη μέρα. Μια φωτογραφία ή ένα μήνυμα μπορεί να σου θυμίσει γιατί προσπαθείς.
• 
  Κάνε τον αποχωρισμό μια ιερή στιγμή. Ένα φιλί, μια αγκαλιά, μια φράση που θα γίνει το «δικό σας» τελετουργικό.
• Να είσαι ευγενική με τον εαυτό σου. Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα τέλεια∙ χρειάζεται μόνο να είσαι παρούσα με αγάπη.
• Ζήτα υποστήριξη. Από τον σύντροφο, την οικογένεια, τις φίλες, ή ακόμη κι από άλλες μητέρες που περνούν το ίδιο. Δεν είσαι μόνη.

Μέρα με τη μέρα, η ισορροπία θα έρθει. Και θα δεις πως μπορείς να είσαι και μαμά και γυναίκα, τρυφερή και δυνατή μαζί. 

Με κατανόηση,

Μια μαμά που ένιωσε ακριβώς το ίδιο

Σπυριδούλα Μαρία

Teacher's Blog